un Galicien dans Bruxelles/Brussel

Unha das primeiras cousas que me sorprendeu, pero ás que enseguida me acostumei, foi a andar pola rúa.
Pode parecer unha parvada, pero non é agradable andar pola rúa mirando o nome das rúas...

Aquí a xente camiña co "autismo mode: ON" así que se tropezan contigo ninguén che vai a pedir perdón (a non ser q teñas máis dun metro de espalda... hum... creo que é a primeira vez que me sinto orgulloso da miña espalda...).

Tamén me sorprendeu que o a utilización de reproductores mp3 fora tan elevado, ata tal punto que o que non o leva no metro case é un raro! Maiores, mozos, homes, mulleres, brancos, moros ou negros, todos teñen o seu reproductor. E ademais había moitos auriculares brancos (logo descubrín por qué). Eses auriculares, no 90% dos casos, son auriculares de ipod (cando comprei o meu gordechiño nano  descubrino...). De feito, e tal a afección ao ipod que nos supermercados GB (si, os "carrafú" d'aquí) hai unhas tarxetas de prepago cun código para introducir na "apple store" e comprar a túa música. Para aqueles que desconfíen de dar os seus datos na Itnernet é unha boa opción.

Entón comprei un ipod nano, e a partires de entón levo os auriculares brancos, e activo o "autismo mode", non pido desculpas cando tropezo con alguén e ata parezo un belga. Vou a botar de menos esto cando regrese a esa terra na que, todo hai que dicilo, o transporte urbano funciona tan mal...

chúzame

This entry was posted on xoves 29 de novembro de 2007 at 9:02 pm and is filed under Sen clasificar. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 . You can leave a response, ou trackback from your own site.