un Galicien dans Bruxelles/Brussel

"Condenado" por 4ª vez no que vai de ano, o meu pé esquerdo obrígame a pasar unhas horas (continuadas) sen poderme mover, así que terei que gozar do pouco que me queda no meu apartaestudio para pasar o rato:

Internet: a única forma de seguir estando na onda do que pasa na miña terra é esta, a Internet. Menos mal que Chuza! e Menéame! son internacioais, e que Muchachada Nui tamén está no Youtube... de todas formas, aquí no apartaestudio hei de racionar o consumo, xa que o sistema de conexión é un tantiño diferente. Según teño entendido (pero non podo afirmalo con rotundidade) aquí tes, dependendo do que pagues, unha cuota de consumo de tantos "megas" ao mes, e cando a acadas, a conexión vólvese tan lenta como puideron ser as conexións con modem's de 28kbps (cousa q non entendo, por máis que o penso non o entendo) Iso si, como maneira de frear os programas P2P, non ten prezo!

Televisión: Bélxica presume de ter a televisión por cable máis estendida do mundo. É certo: a taxa sobrepasa o 90%. A nivel de contidos, recoñezo que están por riba do nivel das televisións españolas. A súa programación vertical está tamén estruturada en torno ao horario de traballo (aínda que non entendo os espazos tipo "la tienda en casa" nalgunha canle ás tres da tarde). Gústame que todo sexa máis cedo que en España, xa que ver programas de prime time e incluso late night non quitan (ou apenas o fan) horas de sono. (Nota mental: debería falar so sobre a televisión noutro post, xa que é unha cuestión a desenvolver longo e tendido).
A nivel técnico... madre mía, canto poderían aprender das televisións españolas e (sobre todo) das italianas! Na vida vira un debate en prime con 4 cámaras (master para encuadre de foto, e 3 para planos cortos dos debatentes), sen vtr's, nin colas nin intervencións telefónicas nin nada! Esa é a televisión dos 70!!!
Acostumado ao ritmo visual da "xeración do videoclip", creo que esta televisión, en parte, se antolla aburrida. Xa comentarei, noutro post, que é o que máis me gusta e o que menos

Aparellos de ocio portátil: aínda que boto de menos a WII, sempre me acompaña a PSP, para botar unhas apaixoantes carreiras ao F12006, e, dende hai algo menos dun mes, o meu Ipod nano, que no transporte público de Bruxelas me transporta ao fantástico mundo da música.

E Casiopea, o meu portátil, que tantas alegrías e disgustos me ten dado durante 4 anos, e que todos os día me ensina de novo que a técnica, como berraba a Escola de Frankfurt, non é neutral.

chúzame

Alén das bolsas do supermercado, hai outras bolsas curiosas.

.... As da basura!

Neste país non hai "contenedores", nin verdes, nin azuis nin amarelos. Aquí a basura recóllese na porta das casas dúas veces por semana: os martes pola mañá para residuos orgánicos e o venres para orgánicos, envases e plástico.

O interesante é que se deixas unha bolsa do súper chea de basura na rúa, non cha recollen! ...

...

O misterio está nunhas curiosas bolsas de basura que utiliza todo o mundo (se queres que cha recollan, claro) e que se venden tan so no supermercado. O pack de 24 bolsas custa 2 euros e podes atopalas en calquera GB (o Carrefour español ou, como eu lle sigo chamando, Continente) ou Delhaize. As brancas son para residuos orgánicos e hai unhas amarelas e outras azuis que eu non utilizo. Non por estar en contra do medio ambiente, pero permitídeme dubidar pa profesionalidade destes belgas que, coñecéndoos, van todas as bolsas ao mesmo sitio tan so por non traballar! (si, é un comentario moi malvado pola miña parte)

O caso é que onte por fin comprei as bolsas de marras no super, e inluso comprei unha escoba (7 eurazos, carallo!) que, cando cheguei a casa, descubrín tiña mango retráctil.

Agora xa fago outra cousa máis, sacar a basura.

chúzame

Xa estou instalándome na miña habitación, ou no meu apartamentiño ou o que sexa. Está na Place Colignon, a praza do concello de Schaerbeck (concello onde está a fundación). É certo que non é a mellor zona de Bruxelas, pero a praza é tan bonita...

Teño para min un salón cunha habitación a dobre altura, e tamén unha cociña e un baño aos que teño acceso mediante o pasillo-rellano do último piso da casa.

Todo xenial! Realmente xenial... O caseiro é moi moi agradable e xa estivemos falando sobre as normas básicas de comportamento (limpeza, ruidos...) e sobre a miña estancia aquí. Eu coido que, despois de ver o piso, non é tan caro... a ver cómo se da a miña estancia!

O que máis me sorprende das construccións, non máis de catro ou cinco pisos, e son moi habituais as diferentes alturas nos edificios, así coma os salóns ao lado da entrada da rúa. Despois de ver tantos pisos, algo tiña que ver sobre a cidade por dentro. E a construcción é unha particularidade.

É unha cidade grande, pero pódese recorrer a pé. Iso si, con calma...

chúzame